Borçlar ve Sözleşmeler Hukuku

Borçlar hukuku, kişiler arasındaki borç ilişkilerinin kaynağını, içeriğini ve sona ermesini düzenleyen temel alandır. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu hem genel hükümleri hem de satış, kira, eser, vekâlet, kefalet gibi özel sözleşme tiplerini içerir.

Sözleşmenin kurulması aşaması

Uyuşmazlıkların önemli bölümü, sözleşme metninin eksik veya belirsiz kaleme alınmasından doğar. Tarafların edimleri, ifa yeri ve zamanı, gecikme hâlinde uygulanacak yaptırımlar, fesih şartları ve uyuşmazlığın çözüm yöntemi açıkça düzenlenmediğinde yorum farkları ihtilafa dönüşür.

Sözleşmenin hazırlanması ve müzakeresi aşamasında yapılan hukuki çalışma, sonradan yürütülecek bir davadan hem daha hızlı hem daha az masraflıdır.

Sık görülen uyuşmazlıklar

Borçlunun temerrüdü ve gecikme faizi, ayıplı ifa, sözleşmeden dönme ve fesih, cezai şart talepleri, sebepsiz zenginleşme, haksız fiilden doğan maddi ve manevi tazminat talepleri, kefalet ilişkisinden kaynaklanan ihtilaflar bu alanda sık görülür.

Kira ilişkileri

Kira bedelinin tespiti ve uyarlanması, tahliye talepleri, kira alacağının takibi ve depozito uyuşmazlıkları konut ve çatılı işyeri kiraları bakımından özel hükümlere tabidir.

Zamanaşımı

Borçlar hukukunda zamanaşımı süreleri alacağın niteliğine göre değişir. Hakkın kaybedilmemesi için uyuşmazlığın ortaya çıktığı anda sürenin hesaplanması önem taşır.